تبلیغات
ناظم سرا - در باره وبلاگ راثی پور عزیزم
 
ناظم سرا
پروین می گوید:دل بی دوست دلی غمگین است.
 دوست نادیده ی من محمد رضا راثی پور عزیز که عمرش دراز باد دو سالگی وبلاگش را جشن گرفته است.نخست آنکه دوسالگی وبلاگ"از هر دری سخن"خجسته باد.
و سخن دوم آنکه در این دنیا که هر وبلاگ به منزله ی چراغی است باید دست به دعا بر داریم و از خدا بخواهیم این چراغهای روشن را هرگزشام تعطیلی مباد.
من هر گاه مطلبی در وبلاگ دوستم می خوانم و به نوشته های او می اندیشم یا مزه ی شیرین شعرهایش را در زیر دندان احساسم مزمزه می کنم بی اختیار با نظمی تبریزی هماواز می شوم که

 به هر بزمی که او مستانه، لب بر خنده بگشاید
 قلم نشناسد از سر پای،هشیار این چنین باید.

من هم از زمره ی آن وبلاگ نویسانی هستم که با سیاست و ارباب آن کاری ندارم و مانند راثی پور گرامیم به ادبیات عشق می ورزم.من هر گاه وبلاگ راثی پور را نگاه می کنم گرچه با قالب آن همراهی ندارم اما مطالبش بر جانم می نشیند و بارها کوشیده ام خوانندگان گرامی سایت سده لنجان را نیز از این نوشته هایی که باید بر سر دست برد با خبر سازم.
راثی پور عزیز گرچه در نوشته ی آخرینش شکسته نفسی کرده اما همواره چون سخن از سر درد می گوید نه تنها با اهل ادب بلکه با بسیاری از دوستان ما همنوا شده است.او سفره ی دلش را باز می کند.چه اشکالی دارد آدمی سفره ی دلش را باز کند. او نیز با کاظم حمیدی شیرازی هماواز است که

 کینه از جام بزدا،تا که گلستان بینی
 بر سر سفره ی دل،با دگران بنشینی

 من از بخت نامساعدم گله مندم که وقتی اردبیل رفتم او را ندیدم اما امیدوارم حالا که می توانم با همراهش تماس بگیرم در دیار سبلان و سهند میهمانش شوم و صبح با هم خامه و کره گاومیش های اردبیلی بخوریم اما اگر این گونه نشد و ظهر هم از کبابهای پهن و خوشمزه اردبیل نخوردم می توانم هر وقت خواستم بر سر سفره احساسش بنشینم و از خوان شعر و شعورش توشه برگیرم.
خدا پدر بیل گیتس را بیامرزد و اموات آنانی را که اینترنت را افریدند.حالا من و راثی پور با هزاران کیلومتر فاصله در کنار همیم. برای او که ما را با دنیای دیگری از مهر و بزرگواری آشنا کرد آرزوی روزهایی روشن تر از دیروز دارم و امیدوارم هزار سالگی وبلاگش را با هم جشن بگیریم.
و تو ای دوست عزیز من .اگر به راثی پور گرامیم سر نزده ای بر روی نامش در حاشیه سمت چپ ناظم سرا کلیک کن و ساعاتی را از نثر و شعرش لذت ببر.خدایش پایدار داراد و چراغ عمرش هماره پرفروز باد.




نوع مطلب : نوشته های عمومی، 
برچسب ها :


درباره وبلاگ

عاشق ایرانم وخانواده و ادبیات و اینترنت.گاهگاهی هم مرتکب شعر می شوم.وبلاگ ناظم سرا جایی است که از دلنوشته هایم شما را خبردار می سازم.8سال است وبلاگ نویسی می کنم.
یاد گرفته ام که تعصب نداشته باشم و به دنیایی بهتر بیندیشم.دوست دارم که انتقادهایتان را بشنوم.ببینم و بخوانم.وبلاگ ناظم سرا جایی است که در ان از غفلتها نیز می نویسم.غفلتهایی که دوره مان کرده اند و پیرامون ما چنبره زده اند.
غفلت از اخلاق جانمان را پر شرنگ کرده و امید واری به فردای بهتر از فرهنگ لغات ذهنمان تبعید شده است.هر دوکیمیاهای گمشده روزگار ماهستند.من نیز چون شما خیلی وقتها دلم برای راستی و درستی تنگ می شود.اگر حس کردید انچه در این وبلاگ امده است با اندیشه و احساس تان نزدیک است در نقل مطالب این وبلاگ بکوشید که باعث خوشحالی من خواهد شد.
بر این باورم که امروزه ادبیات درمانی بیشتر از اب درمانی مفید است.شما نیز آن راامتحان کنید.بی گمان سودی از ان به دست خواهد آمد.
مدیر وبلاگ : مسعود ناظم رعایا
پیوندها
%