تبلیغات
ناظم سرا - اشتباهات من در وبلاگ نویسی(3)
 
ناظم سرا
پروین می گوید:دل بی دوست دلی غمگین است.
پیش از این گفتم که ایجاد وبلاگی برای شهرم_سده لنجان_از اشتباهات استراتژیکم بود.برخی از دوستان گله کرده بودند که چرا اینگونه سخن می گویی و باور کرده اند که این نوشته نوعی انتحار است.حق  هم همین است.

هنگامی که به بررسی عملکردم می پردازم و به قول استاد باستانی پاریزی خود مشت و مالی می کنم در می یابم که سده لنجان شهری است نه چندان قدیمی و میراثی که از ان برای ما باز مانده هیچ چیز دندانگیری نیست.حقیقت ان است که من و دوستانم در سایت سده لنجان بیش از اندازه  در بزرگ کردن این شهر به اشتباه کوشیدیم.

نقدوبلاگ نویسی

شهری که نه از گذشته ان ساختمانی ارزشمند باقی مانده است و نه تا یکصد سال پیش نوشته ای یاکتابی می توان از ان یافت و نه معماری ارزشمندی داشته و دارد و نه کسانی را به جامعه بشری پیشکش کرده است که منشا خیر باشند  حال شما بگویید که چگونه می تواند میراثی برای بشریت امروز داشته باشد.
شهری که تا اوان مشروطیت هیچ نمایه ای ندارد را چگونه می توان به جهان شناساند جز انکه به اعتبار معروفه شرف المکان بالمکین بتوانیم در یکصد سال اخیر در باره برخی از تحصیلکردگان ان مطلبی بنویسیم.
سده لنجان شهری است که مردم ان هیچ گونه وابستگی به ان ندارند وبا اندک بهبودی در وضعیت مالی یا فرهنگی  از ان کوچ می کنند.درمیان مردم ان مانند همه جای ایران زمین از نظر اخلاقی و شخصیتی هم  افرادخوب وجود دارندو هم افراد بد.تاباندن نورافکن تبلیغات بر روی خوبی های ان یا بزرگ کردن برخی از چهره های ان یکی از بزرگترین اشتباهات وبلاگ نویسی من محسوب می شود.اشتباهی که شوربختانه با شدت بیشتر ی درسایت سده لنجان دنبال شد.
اکنون نیز که برخی از دوستان انجمن میراث بانان سده لنجان را تاسیس کرده اند و از قضای روزگار بنده نیز در زمره انانم باز این اشتباه دارد تکرار می شود.ایجاد شناسنامه برای  شهری که هیچ سند مکتوب و ابنیه چشمگیری ندارد پوشاندن حقیقت است.ما در هر شهری که سابقه تاریخی دارد دست کم مسجدی را می بینیم که قدمت دارد اما بنا بر منابع و اسناد نه چندان مطمین، پیشینه مساجد سده لنجان به دویست سال هم نمی رسد.
سده لنجان شهری است که هر بیننده تازه واردی که به ان وارد شود هرگز بافت قدیمی در ان نخواهد دید و شهری بسیار معمولی با مردمان کاملا معمولی بوده است که حالابیش از واقعیت،ان را بزرگ کردن و اگراندیسمان کردن برخی از مظاهرش   سودی برای حال و اینده ندارد و نه سودی برای دنیا دارد و نه سودی برای اخرت




نوع مطلب : نقدها و تحقیق هایم، آموزش وبلاگ نویسی، معرفی سایتها و وبلاگها، 
برچسب ها : وبلاگ نویسی،


درباره وبلاگ

عاشق ایرانم وخانواده و ادبیات و اینترنت.گاهگاهی هم مرتکب شعر می شوم.وبلاگ ناظم سرا جایی است که از دلنوشته هایم شما را خبردار می سازم.8سال است وبلاگ نویسی می کنم.
یاد گرفته ام که تعصب نداشته باشم و به دنیایی بهتر بیندیشم.دوست دارم که انتقادهایتان را بشنوم.ببینم و بخوانم.وبلاگ ناظم سرا جایی است که در ان از غفلتها نیز می نویسم.غفلتهایی که دوره مان کرده اند و پیرامون ما چنبره زده اند.
غفلت از اخلاق جانمان را پر شرنگ کرده و امید واری به فردای بهتر از فرهنگ لغات ذهنمان تبعید شده است.هر دوکیمیاهای گمشده روزگار ماهستند.من نیز چون شما خیلی وقتها دلم برای راستی و درستی تنگ می شود.اگر حس کردید انچه در این وبلاگ امده است با اندیشه و احساس تان نزدیک است در نقل مطالب این وبلاگ بکوشید که باعث خوشحالی من خواهد شد.
بر این باورم که امروزه ادبیات درمانی بیشتر از اب درمانی مفید است.شما نیز آن راامتحان کنید.بی گمان سودی از ان به دست خواهد آمد.
مدیر وبلاگ : مسعود ناظم رعایا
پیوندها
%